یادداشت‌های یک مازوخیست

نوشته‌های عرفان باقری

یادداشت‌های یک مازوخیست

نوشته‌های عرفان باقری

پیام های کوتاه
طبقه بندی موضوعی
نویسندگان





″ چه غروری
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌_تلخ و خاموش و ملال‌انگیز_
‌‌ ‌‌ ‌ ‌دارد آن سیمرغ
‌ ‌ ‌ ‌‌بر چکاد کوه قافِ غایب از انظار″

و سپس از دور
با سر انگشتش نشانه
مرد را روی چَلیپایی سترگ‌اندام رفت و گفت:
‌ ‌-″ اوست آن پیغمبر مطرود
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌از خدایی آفریده‌یْ خویش
‌ ‌ ‌ ‌ که بشارت داد قومش را
‌ ‌ ‌ ‌ از یقینِ انهدام نور،
‌ ‌ ‌ ‌ ‌وز هجوم هجمه‌ی‌ یأس و سیاهی‌های گسترده.
‌ ‌ ‌ ‌ ‌نه در اعصار دراز و دور،
‌ ‌ ‌ ‌بلکه در این روزگار روسپی که‌ش زیستن داریم؛
‌ ‌ ‌ ‌بلکه در نزدیک آینده.″‌

‌▫ـ‌‌‌
‌‌
‌ ‌ ‌‌‌‌″ اوست آن پیغمبری که‌ش دست خونین مسیحایی دروغین
‌ ‌ ‌ ‌بر صلیب آورد.‌

‌ ‌ ‌ ‌بر صلیب خویش‌تن ،زنده،‌
‌ ‌ ‌ ‌در نهفتِ خلوتِ آمال پاکش خانه کرده‌ست اوی ،پندارم،‌
‌ ‌ ‌ ‌که به‌سان ژنده‌گرگی سالخورد و زخم‌خورده
‌ ‌ ‌ ‌گوشه‌ای کِز کرده است و زخم‌های کهنه‌اش را گاز می‌گیرد.‌‌

‌ ‌ ‌ ‌و کنون تبشیر تاریکش
‌ ‌ ‌ ‌،همچو نوری از حقیقت،
‌ ‌ ‌ سر برون آورده از نطفه
‌ ‌ ‌ ‌بر فراز پَستنای آسمان سرنگون شهرِ ،چون آوار، ظلمت‌فام
‌ ‌ ‌ ‌پر گشاده، اوج را پرواز می‌گیرد.″‌‌
‌‌
‌‌▫ـ‌‌
‌‌
‌لحظه‌ها خاموش ماند؛ آنگاه
لب به تلخی واگشود و گفت دیگربار:
‌ ‌ ‌ ‌‌″چه غروری‌
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌_تلخ و خاموش و ملال‌انگیز_
‌ ‌ ‌دارد آن سیمرغ
‌ ‌ ‌ ‌بر چکاد کوهِ قاف غایب از انظار″‌‌



‌‌‌•‌‌‌‌‌‌
آبان ۹۵
#عرفان_باقری ‌

نظرات  (۱)

کسشعر بود

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی